98 [M. FICINUS Theologia Platonica XVII iii 1]

Quatuor sunt animarum genera. Sunt animae divinae, id est animae sphaerarum, mundi atque siderum, quae ideo divinae dicuntur, quoniam et deo proximae sunt et communem mundi providentiam agunt in regione perpetua. Sunt animae profanae, id est animae bestiarum propriae, omnis divinitatis expertes. Sed has in praesentia dimittamus. Sunt inter haec extrema media duo, animae scilicet semper deum sequentes, quales sunt animae daemonum heroumque sublimium, quae licet proprie divinae non appellentur, numquam tamen a deo discedunt. [...] Sub iis sunt animae, quae quandoque sequuntur deum, quandoque relinquunt. [...] Tales sunt inferiorum daemonum heroumque animae, sed manifestius hominum animae, [...] mentium omnium infimae.